Κοινοποίησε

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

 

Τα έργα για την επεξεργασία του νερού και των υγρών αποβλήτων είναι σημαντικότατα έργα υποδομής επειδή από αυτά εξαρτάται η προμήθεια του ανθρώπου με νερό κατάλληλης ποιότητας. Είναι επίσης προφανές ότι η ποιότητα των φυσικών νερών (ποτάμια, λίμνες, θάλασσες) που είναι αποδέκτες των υγρών αποβλήτων, εξαρτάται άμεσα από τις διεργασίες που εφαρμόζονται για την επεξεργασία του νερού και των υγρών αποβλήτων. Οι συνηθέστερα εφαρμοζόμενες τεχνολογίες βελτιώνονται συνεχώς με στόχο την ποιότητα του περιβάλλοντος και στους φυσικούς πόρους.

Κατά κανόνα το πόσιμο νερό προέρχεται είτε από υπόγεια (πηγές ή γεωτρήσεις) είτε από γλυκά επιφανειακά νερά (ποταμοί και λίμνες). Τα υπόγεια νερά συνήθως ικανοποιούν τις απαιτήσεις της Οδηγίας 80/778 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το πόσιμο νερό. Αυτό επιτρέπει, κατ΄ αρχήν, την άμεση χρησιμοποίησή του χωρίς την ανάγκη κάποιας επεξεργασίας. Πολλές φορές όμως και τα υπόγεια νερά απαιτούν επεξεργασία. Συνηθέστερη είναι η ανάγκη απομάκρυνσης του σιδήρου (Fe2+), του μαγγανίου (Mn2+) και της σκληρότητας (Ca2+ , Mg2+) του νερού. Η απομάκρυνση των δύο πρώτων επιτυγχάνεται με οξείδωση, με αερισμό ή/και χλωρίωση του νερού. Ακολουθεί η καθίζηση. Η απομάκρυνση της σκληρότητας γίνεται είτε με χημική κατακρήμνιση (μέθοδος ασβέστη - σόδας) είτε με ιοντοεναλλαγή. Σε μερικές περιπτώσεις η απαιτούμενη επεξεργασία του υπόγειου νερού μπορεί να είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και δαπανηρή. Υπάρχουν περιπτώσεις υπόγειων νερών τα οποία είναι πολύ σκληρά ή περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις θειικών (SO4 2- ) αλάτων. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται επεξεργασία του νερού με μεμβράνες (αντίστροφη όσμωση) επιπλέον των τυπικών διεργασιών που εφαρμόζονται στα επιφανειακά νερά. Ανάλογα συμβαίνουν και σε περιπτώσεις υφάλμυρων υπόγειων νερών. Τα επιφανειακά νερά δεν πληρούν ποτέ τις προδιαγραφές ποιότητας που τίθενται από τη νομοθεσία για το «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης». Θα πρέπει συνεπώς να απομακρυνθούν κάποια ανεπιθύμητα συστατικά του νερού ή να καταστούν αβλαβή με κατάλληλες φυσικές ή χημικές διεργασίες, οι οποίες πραγματοποιούνται στις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Νερού (ΕΕΝ). Μια αρκετά προχωρημένη επεξεργασία είναι αναπόφευκτη προκειμένου να απομακρυνθούν, τουλάχιστον, ή έστω κατά διαστήματα η υπερβολική θολότητα και οι παθογόνοι μικροοργανισμοί των οποίων η παρουσία στα επιφανειακά νερά δεν μπορεί ποτέ να αποκλεισθεί.

Η Οδηγία 75/440 της Ε.Ε. και η σχετική Ελληνική νομοθεσία θέτει όρια ποιότητας για τρεις κατηγορίες Α1, Α2 και Α3 επιφανειακών νερών, σε κάθε μια από τις οποίες αντιστοιχεί μια ελάχιστη επεξεργασία. Τα επιφανειακά νερά της κατηγορίας Α1 χαρακτηρίζονται από συγκριτικά χαμηλή ρύπανση εκφρασμένη σε όρους αιωρούμενων στερεών, οργανικού φορτίου, αζώτου και άλλων ρύπων. Ιδιαίτερα χαμηλή πρέπει να είναι η μικροβιακή ρύπανση, δηλαδή η μόλυνση, αφού οι συνιστώμενες μέγιστες συγκεντρώσεις των ολικών κολοβακτηριοειδών (Total Coliforms, TC) και των κολοβακτηριοειδών κοπράνων (Fecal Coliforms, FC) είναι 20 και 50 ανά 100 mL στα 90% των δειγμάτων. Τις απαιτήσεις αυτές μπορούν συνήθως να ικανοποιήσουν ορεινά υδατορεύματα που δεν είναι αποδέκτες ανθρωπογενούς ρύπανσης. Για τα νερά της κατηγορίας Α1 αρκεί η διύλιση και η απολύμανση. Τα νερά της κατηγορίας Α3 χαρακτηρίζονται από αυξημένες συγκεντρώσεις οργανικής ύλης, αζώτου, φυτοφαρμάκων, υδρογονανθράκων, φαινολών και μερικών άλλων ρύπων σε σύγκριση με τις οριακές τιμές της κατηγορίας Α2. Η απαιτούμενη επεξεργασία περιλαμβάνει εντατικότερες και πρόσθετες διεργασίες ως προς αυτές της Α2 όπως π.χ. η προσρόφηση σε ενεργό άνθρακα.

Γενικά ο κύριος στόχος των διεργασιών σε μια Εγκατάσταση Επεξεργασίας Νερού (ΕΕΝ), είναι η εκμετάλλευση διαφόρων φυσικοχημικών φαινομένων για την απομάκρυνση των ανεπιθύμητων συστατικών του νερού και για το σκοπό αυτό εφαρμόζονται τεχνικές όπως ο αερισμός (οξείδωση), η κροκίδωση / συσσωμάτωση / καθίζηση, η επίπλευση, η διύλιση, η χημική οξείδωση (κατακρήμνιση / ιζηματοποίηση), η προσρόφηση, η αποσκλήρυνση (με υδράσβεστο, σόδα ή με ιοντοεναλλαγή), η διήθηση σε μεμβράνες (MF, UF, NF, RO) και η απολύμανση. Εάν για παράδειγμα το ειδικό βάρος των αιωρουμένων σωματιδίων που περιέχει το νερό είναι μεγαλύτερο από αυτό του νερού, μπορούν να διαχωριστούν με καθίζηση ενώ εάν είναι μικρότερο μπορούν να διαχωριστούν με επίπλευση. Φύκια και μεγαλύτερα σωματίδια μπορούν να απομακρυνθούν με διάφορα κόσκινα και σωματίδια πολύ μικρού μεγέθους όπως τα κολλοειδή, μπορούν να απομακρυνθούν με κροκίδωση, κατά την οποία με τη βοήθεια ορισμένων χημικών ουσιών όπως τα κροκιδωτικά υλικά, επιταχύνεται η συνένωση των αιωρουμένων κολλοειδών ώστε αυτά να απομακρυνθούν με καθίζηση.

Προκειμένου να επιλεγεί η κατάλληλη μέθοδος επεξεργασίας σε οποιαδήποτε εγκατάσταση επεξεργασίας νερού, πέρα από το κόστος κατασκευής και λειτουργίας, απαιτείται λεπτομερέστατος ποιοτικός έλεγχος, δηλαδή πλήρης χημική και μικροβιολογική εξέταση, του προς επεξεργασία νερού. Πολλές φορές απαιτείται προκαταρκτικός σχεδιασμός και έλεγχος των φυσικοχημικών διεργασιών που θα εφαρμοστούν σε πειραματική μονάδα. Σημαντική είναι τέλος η προστασία του νερού από επεισόδια μόλυνσης κατά την υδροληψία, ή στις δεξαμενές και στο δίκτυο διανομής.

Ανάλογα λοιπόν με τη σύσταση, τα ποιοτικά δηλαδή χαρακτηριστικά του νερού, συγκεκριμένες διεργασίες λαμβάνουν χώρα για την επεξεργασία του είτε πρόκειται για υπόγειο είτε για επιφανειακό νερό. Εάν πρόκειται για υπόγειο νερό μια τυπική μονάδα επεξεργασίας περιλαμβάνει τον αερισμό, την αποσκλήρυνσή του (εάν αυτό κριθεί απαραίτητο), την επανανθράκωσή του, την απολύμανση και τη διανομή του μέσω του δικτύου ύδρευσης. Εάν πρόκειται για επιφανειακό νερό μια τυπική μονάδα επεξεργασίας περιλαμβάνει τον εσχαρισμό για την απομάκρυνση των φερτών υλών που περιέχει, την προαπολύμανση, τη μονάδα κροκίδωσης / καθίζησης για την απομάκρυνση των αιωρούμενων και κολλοειδών στερεών (θολότητα), τη μονάδα διύλισης με στόχο την περαιτέρω μείωση των αιωρούμενων στερεών, τη μονάδα οξείδωσης και τη μονάδα προσρόφησης για περαιτέρω οξείδωση και απομάκρυνση κυρίως μεγαλομοριακών οργανικών ενώσεων του νερού, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τις δυσάρεστες οσμές και γεύσεις του νερού και τη μονάδα απολύμανσης (χλωρίωσης) για πλήρη καταστροφή των παθογόνων οργανισμών του νερού και μέσω του υπολειμματικού χλωρίου, παρεμπόδιση ανάπτυξης μικροβιολογικής ρύπανσης κατά την αποθήκευση και διανομή του νερού.

Επικοινωνήστε μαζί μας τώρα στο 6983-759514 ή στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ή στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. για ενημέρωση. Η επιχείρησή μας μελετά την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και προτείνει πάντα ό,τι είναι καλύτερο για τον οργανισμό ή τον ιδιώτη.

Διάβασε επίσης: